Θεόδωρος Μπασιάκος

ΚΑΙ ΠΑΛΙ, ΧΑΙΡΕΤΕ!

Ο ποιητής είναι κλέφτης μαχαιροβγάλτης παλιάνθρωπος.

(Ή μας πέρασες μήπως για φιόγκους υπουργούς;)

Είναι όμως και ψυχούλα ο μάγκας. Αγαπάει τις ψιψίνες και τα άνθη. Αγαπάει τα βρέφη. Και για τους φίλους του σκίζεται. Γύρεψέ του ό,τι θες και το έχεις.

Τσιγάρο δεν ανάβει χωρίς να προσφέρει στην ομήγυρη πρώτα. Και το τελευταίο του τσιγάρο το μοιράζεται ευχαρίστως.

Λιγάκι παλαιών αρχών, σύμφωνοι, μα έτσι είναι συνήθως οι κακο-ποιοί.

Με γυναίκα να βγει και να πληρώσει η γυναίκα αποκλείεται. Ξέχασέ το. Εξόν κι' είναι άφραγκος εντελώς, διότι συμβαίνει κι' αυτό...

Θεόδωρος ο γκαν-γκάν

Ομπρέλα

Θα βρέξει λεφτά, πάρτε ομπρέλα!

Θεόδωρος Μπασιάκος

Φαντάσου

μια παναγιά

μια πριγκηπέσσα

μια μις υφήλιος

και βάλε

γυμνή

τσίτσιδη ντιπ

όλη δόξα κι' όλη χάρη

στην περίφημη τρύπια κουβέρτα μου.

Είναι η Μαρία

που μου ποζάρει για το ποίημα ετούτο.

Η Μαρία

φτιαγμένη με τα ωραιότερα φωνήεντα του χρωστήρα μου!

                                                   Μ. Πέμπτη, 2/5/2013

     

ΟΣΟ-ΟΣΟ!

[ Σημείωμα το οποίο συνοδεύει το περίφημο Γυμνό ποίημα 

της Μεγ. Πέμπτης - βοήθειά μας ]

Και τώρα που το τέλεψα, επιτρέψατέ μου, το αριστούργημα εφτούνο το πουλάω, όσο-όσο, ευκαιρία, μέρες που 'ναι, να κάνουμε Ανάσταση κι' εμείς οι δόλιοι φτωχοί καλλιτέχνες.

Αμαρτία δεν είναι αγαπούλα μου να μη κάνουμε ανάσταση;

Αυτό αναρωτιέμαι, ως καλός χριστιανός.

Τί πιάνει άραγε η ποίηση; Μία συκωταριά, την πιάνει ένα ποίημα; Και δύο κόκκινα αυγά - ίσως; μήπως; αν πρόσθετα μερικά σημεία στίξεως ακόμα φέρ' ειπείν μερικά θαυμαστικά;
(Αν και οιαδήποτε διόρθωση θυμίζει την ιστορία που εντέλει εφόρεσε ο άγιος τσαρούχια...)

Είναι γνωστό ότι, από απόψεως γαστροφιλολογικής, η μαγειρίτσα κάνει καλό στους ποιητές ειδικώς της δικής μου συνομοταξίας.

(Αναφέρομαι βεβαίως εις την εξαιρετικήν νύχτα της Αναστάσεως. Σ' ό,τι αφορά την Μ. Παρασκευή, είμεθα εντάξει, κομπλέ, νηστεύουμε ως συνήθως θα τη βγάλουμε με φιλιά και με χάδια νομίζω έχει μείνει κι' ένα κρεμμύδι - ε, Μαρία, καλά δεν λέω;)

Τέλος αφιερώνω το ποίημα στον διάσημο πρόγονό μου τον Αρθούρο Ρεμπώ.

Ο Μπασιάκος με μουστάκια, περ. 1990   .

Χρυσή Ευκαιρία

Καλή και σίγουρη δουλίτσα σε εταιρεία εισαγωγών-εξαγωγών, μισθός, μπόνους, οδοιπορικά, τυχερά, προοπτικές

σ υ ν

γνωριμία σοβαρή με την μοναχοκόρη του αφεντικού, βίλλα, κότερο, ενδιαφέροντα οπίσθια, ξένες γλώσσες κ.τ.λ.

Α Ν Τ Α Λ Λ Α Σ Σ Ο Ν Τ Α Ι

με φυσαρμόνικα

( κατά προτίμησιν ελαφρώς μεταχειρισμένη ).

Θεόδωρος Μπασιάκος

ΑΓΡΙΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ

Παράθυρο φωτισμένο.

Πάει να πει: ποιητής!

(Γιά θαρρείς πως μπρίκια κολλάμε νυχτιάτικα, 
η ώρα 3 και μισή...)

Το πορτραίτο του καλλιτέχνη με φρέσκα κρεμμυδάκια

Θεόδωρος Μπασιάκος

ο επονομαζόμενος Μπατίροβιτς

(της γνωστής οικογενείας)

Ο ποιητής, πίνοντας
εις υγείαν της κατέ του.

La Vie Bohème

Θεόδωρος Μπασιάκος

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

[1]

Είναι ωσάν το ιερό των χριστιανικών ναών, αυτό το οποίο ίσως λίγο ξιπασμένα αποκαλώ γραφείο: ένα απλό ασπαστό τραπέζι δηλ. κι' η καρέκλα μου.
Στο τραπέζι, αστραφτερό, το μαχαίρι.
Σπουδαίο μαχαίρι!
Μ' αυτό πιάνω και κόβω ευλαβικά το καρβέλι και το σαλάμι, για να γευματίσω.
Μ' αυτό, το ίδιο, και τις σελίδες του βιβλίου που διαβάζω...

[2]

Στην ηλικία μας, και με το συμπάθιο, άλλοι έχουνε ήδη κάνει την προκοπή τους, και περιουσία έκαναν και όνομα έκαναν και μπράβο τους και ξαναμπράβο τους. Αυτοί είναι τώρα στα πράγματα. Αυτοί κυβερνάνε! Ίσως μάλιστα έχουν και γκόμενες πιο ωραίες απ' το κρικρί την δικιά μου.
Εγώ στα κόλπα δεν μπήκα.
Δεν καταδέχομαι.
Να λείπει το βύσσινο.
Είπα, τη μπανανόφλουδα της επιτυχίας δεν τη πατάω.
Και βεβαίως, τίποτε πιο αναληθές απ' το πως τάχατες φθονώ τους τακτοποιημένους εν Χριστώ συνομηλίκους μου.
Έχω τούτ' το δωμάτιο, ντιβάνι, το κρικρί στο ντιβάνι, το γραφειάκι μου για να γράφω και μια χαρά είμαι έτσι περισσότερα δεν χρειάζομαι.
Στον τοίχο η σεπτή υπομειδιάζουσα φωτογραφία του Μάριου Χάκκα θαρρείς με φτύνει - να μη με ματιάσει.

[3]

Πολύ κάνω κέφι τα φιλολογικά μας σαλόνια: τσίπουρο απ' το χωριό, μακαρονάδα, κουτσομπολιό σύννεφο, συζήτηση σοβαρή περί της προοπτικής μιας κυβέρνησης της Αριστεράς στην Ελλάδα κ.ο.κ.
Η οικοδέσποινα άψογη.
Τελείωσε το τσίπουρο, ας πιούμε βότκα!)
Η αγαπημένη μου θέση: τούτο δω το σκαμνάκι δίπλα στην πόρτα - δίπλα, έστω, στο παράθυρο.

[4]

Στο ντιβάνι απλώνομαι ευχαριστημένος, εκείνη γερτή στη φτερούγα μου, μετά τον έρωτα. Εκείνη μετρά τα παΐδια μου, εγώ ραχατεύω. Το παντελόνι μου χάμω στο πάτωμα. Σκαλωμένη η κάλτσα της σ' έναν τόμο της Ανθολογίας του μαύρου χιούμορ πάνω στο κομοδίνο.

Η βουή - απ' όξω - της μεγαλούπολης: μία λογοτεχνία αστυνομο-κρατούμενη.

- Θοδωρή;

- Ε! της κάνω

- Τίποτα! Έτσι μούρθε απλώς να πω τ' όνομά σου...

Μια χαρά! Μ' ένα πρόχειρο υπολογισμό, αυτό της το "τίποτα" θα με κρατήσει μπορεί και μία βδομάδα ζωντανό.

[5]

Χαράματα στο μικρό μου γραφείο. Είναι η ώρα μου αυτή· η ώρα του ποιητή.

Κολλημένος στη σόμπα.

Καπνίζοντας.

Κυττάζοντας απ' το παράθυρο έξω.

Έτσι, όπως ακριβώς κι' ένα άλλο πρωϊνό, προ 30ετίας και, στο περίφημο γαλακτοπωλείο της Ομόνοιας περιμένοντας το ρυζόγαλό μου...

Ξημέρωσε.

Έτσι μούρχεται να γράψω ένα ποίημα τώρα δα.

Το ποίημα:

. . . . . . . .

- Πες πως το 'γραψα! -

Βραβείο;

Όχι, ευχαριστώ. Το ρυζόγαλο περιμένω.

[6]

"- Μεγάλη φαντασία έχεις, Μπασιάκο!"

Κοπλιμέντο υποθέτω κι' εν τοιαύτη περιπτώσει ευχαριστώ, αλλ' ας μην τα παραλέμε: φαντασία έχω την στοιχειώδη.

Τίποτα δεν κατεβάζω απ' το ξερό μου. Ό,τι βλέπω γράφω, εκ του φυσικού. Αν φαντάζουν ενίοτε λιγάκι παράξενα όλα αυτά ευθύνεται ο οίστρος της αφηρημάδας και μόνο, η έκπληξη αγαπητέ κι' ο καιρός...

Ονταντά ρέντα αμέντα ρανταντά, ντα; ντο! ντου νταντά.

(Έτσι)

Επ' ευκαιρία, επειδή με τρώει το χέρι μου, μη σου βρίσκεται κάνα ψιλό να μου δάνειζες;

Θεόδωρος ο γκαν-γκάν

[ ημερολόγιο, Δεκ. '12 ]

Απόψε κρύο.

Λέω

έννοια σου θάρθουν κι' οι χειρότερες μέρες.

Δεν ανάβω την κουκουνάρα

Οικονομία!

Ξαπλωμένος, κουκουλωμένος, απ' τις 9

με τα ρούχα εννοείται

Όπως τον παλιό καλό καιρό

(βλ. Μονμάρτρη, κρύες σοφίτες, μπατιριλίκια κ.ά. ένδοξες 

σελίδες της ιστορίας της τέχνης).

Λέω

πολύ μ' αρέσει η Κρίση!

Πρόκειται να γίνουν σπουδαία πράγματα, λίαν συντόμως,

περίμενέ τα.

---

(Τώρα κοιμάμαι).